| взывать | appellare [1] (deos); vocare [1] (deos); imprecari, or, atus sum; introvocare [1]; |
| взыскание | multa [ae, f] (имущественное); exactio [onis, f]; certatio [onis, f]; inquisitio [onis, f]; disquisitio [onis, f]; accurata et diligens consideratio [onis, f]; compulsio [onis, f]; |
| * определено учинить взыскание с неплативших подушных денег | constitutum est exigere census in capita nondum pensos; |
| * когда вы неисправны в вашем деле, он может делать на вас взыскание | si in rebus tuis non es diligens, juberis rationem reddere; |
| взысканный | exactus [a, um]; |
| * взысканные с должников деньги | pecuniae exactae a debitoribus; nomina exacta a debitoribus; |
| взыскательный | officiorum molestus exactor; superbus [a, um] (dens; aures, quarum est judicium superbissimum); |
| * взыскательный начальник | praefectus severus; |
| взыскать, взыскивать | quaerere, o, quaesivi (ii), quaesitum; inquirere; requirere; redigere, o [e]gi, actum; |
| * взыскать с кого что | exigere, cogere, apellare quem de aliqua re; |
| * заимодавец взыскал с меня сполна все деньги | creditor omnia sua nomina a me exegit; |
| * с него взыскали пеню | appellatus est de pecunia irrogata; |
| * с него взыскиваются недоимки | reliqua, residua ab eo exiguntur; appellatur de residuis; |
| * у казначея не находится на лицо сто рублей, поэтому решено взыскать их с него | custodi aerarii desunt centum rublones [e]t hanc ob causam constitutum est apellare eum de pecunia solvenda; |